ลาจาก....ด้วยดี

หมดคำพูด หมดศรัทธา หมดความหวัง
หมดพลัง อ่อนและล้า ไร้จุดหมาย
บ้านที่สร้าง ถูกรื้อถอน พังทลาย
มันวอดวาย แหลกเหลว เลวสิ้นดี
คำพูด การกระทำ คำสัญญา
ดูไร้ค่า เสื่อมยศ หมดราศี
เธอทำลาย ฉันจนเป็น ผงธุลี
ขาดชีวี ไร้ซึ่ง จิตวิญญาณ
หากวันนั้น ฉันรู้ค่า ในความรัก
ที่เธอจัก มอบให้คือ ความสงสาร
ในวันนั้น ฉันจะไม่ มาพบพาน
ให้เธอหาญ เอาดวงใจ ของฉันไป
สิ่งที่เธอ ได้ทำ ช่างสาสม
เปรียบเธอเป็น โคลนตม สมควรไม่
เธอคือดอก อุตพิษ มีพิษภัย
แว้งกัดได้ แม้ผู้หญิง ช่างเลือดเย็น
พอทีเถอะ จากนี้ จงแก้ไข
ทำตัวใหม่ ให้โลก ได้รู้เห็น
จงทำดี ทำไป ไม่ไหวเอน
ดับทุกข์เข็ญ ที่เผาไหม้ ในใจตน
ฉันขอ อโหสิ เธอทุกอย่าง
จะละวาง ความคิด ที่สับสน
อยากลับไป ใช้ชีวิต ให้เป็นฅน
จะอดทน อดกลั้น ทำความดี
ขอพลัง ในการเริ่ม ชีวิตใหม่
อย่างสดใส ก้าวหน้า ในหน้าที่
มีชีวิต ชีวา ทุกนาที
สุขชีวี สุขอุรา กาลนี้เทอญ

ปากการื่นรมย์ 12.06 น.

09/03/2010