ไกลบ้าน

เดินทางไกลห่างบ้าน เมืองนอน สู้ฤา
เจ้าพี่ทรงให้พร สู่น้อง
บัดนี้อย่าอาวรณ์ จงอุ่น ใจนา
ขอกราบลาพวกพ้อง บ่ได้คิดหนี
เห็นมาลีเหี่ยวเศร้า ทรวงใน นี่เฮย
ท่านพี่เป็นอย่างไร ไม่รู้
น้องนี้แทบขาดใจ แสนทุกข์ นั้นแล
เจ็บป่วยไร้แรงสู้ จบสิ้นอาสัญ

ปากการื่นรมย์ 23.28