๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๐

ไม่กลับไป


จบแล้วจากเลยมิหวนกลับ
จะดับจะตายก็ช่างเขา
ทางเดินเราเลือกเป็นของเรา
จะเฝ้าทุกข์ใจไปทำไม
เจ็บนี้ต้องลาจากถึงสอง
ไม่ลองรักใครอีกเข้าใจไหม
ดูสิจะตายให้รู้ไป
ถ้าทำได้สมควรอยู่เป็นคน
ชีวิตของเรา เราก็รัก
มัวยึกยักตรอมใจจะไร้ผล
สู้สิเราจิตใจต้องอดทน
เป็นดั่งฝนหลังตกคงชื่นใจ
จากนี้จะเป็นไงก็ช่างเถอะ
ไม่ขอเจอะคนดีแม้หน้าไหน
ต่อให้รักแสนรักสักปานใด
ก็จะไม่รักตอบอย่าหวังเลย
ปากการื่นรมย์ 23.17

ไม่มีความคิดเห็น: