ก้อนหิน...ก้อนนั้น

วันแรกที่ฉันเก็บก้อนหิน.......ก้อนนั้น
ช่วงหน้าหนาว........รู้สึกอบอุ่น
ฉันสัมผัสก้อนหินทุกวัน........ครั้งแล้วครั้งเล่า
มอบรักความผูกพัน จนรักมันขึ้นมา
วันหนึ่งฉันจับก้อนหินก้อนนั้นอีกครั้ง
มันร้อนดังเปลวไฟอยู่ในมือ
ฉันพยายามดับไฟทุกวิธี......กลับยิ่งลุกโชน
มันลามไปถึงหัวใจฉัน
เจ็บปวดรวดร้าวแสนสาหัสเหลือเกิน
สุดท้ายฉันทิ้งก้อนหิน........ก้อนนั้น
ด้วยจำยอม
เพราะฉัน....ไม่ใช่เจ้าของ
ก้อนหิน.....ก้อนนั้น

ปากการื่นรมย์ 23.50

เบ็ญจะมะมหาราช

เบ็ญจะมะมหาราชถิ่นมีชื่อ

เขาเล่าลือกล่าวขานกันนักหนา
โรงเรียนดีกว้างใหญ่เน้นปัญญา

การศึกษาแกร่งกล้าไม่แพ้ใคร
ได้ร่ำเรียนพากเพียรฝึกเขียนอ่าน

วิชาการถูกต้องสมสมัย
คณิตศาสตร์ เคมี ภาษาไทย

ฝึกฝนได้เชี่ยวชาญเหมือนอย่างครู
ร้อยมาลัย เย็บผ้า ทำอาหาร

ศิษย์ชำนาญเพราะฟังจนชินหู
แข่งขันวัดระดับคนเฝ้าดู

ให้เขารู้ว่าถิ่นเรารักใคร่กัน
พระเจ้าแม่ไทรงามนามเคารพ

ลูกนอบนบบูชาให้เฉิดฉันท์
เมื่อเติบใหญ่ไปหน้าจะฟ่าฟัน

ขอแบ่งปันความดีศรีนามเบ็ญฯ
พ่อองค์ดำล้ำค่าพาเลื่อมใส

จารึกในโรงเรียนให้ลูกเห็น
ท่านศักดิ์สิทธ์สนิทแน่นในใจเย็น

มีพ่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวของจิตใจ
เสด็จพ่อ ร.๕ ท่านก่อตั้ง

ศิษย์สมหวังได้ที่พึ่งอาศัย
ประดุจชั้นสวรรค์ศิลาลัย

สถิตในดวงหทัยตลอดกาล

ปากการื่นรมย์ 23.59

ไกลบ้าน

เดินทางไกลห่างบ้าน เมืองนอน สู้ฤา
เจ้าพี่ทรงให้พร สู่น้อง
บัดนี้อย่าอาวรณ์ จงอุ่น ใจนา
ขอกราบลาพวกพ้อง บ่ได้คิดหนี
เห็นมาลีเหี่ยวเศร้า ทรวงใน นี่เฮย
ท่านพี่เป็นอย่างไร ไม่รู้
น้องนี้แทบขาดใจ แสนทุกข์ นั้นแล
เจ็บป่วยไร้แรงสู้ จบสิ้นอาสัญ

ปากการื่นรมย์ 23.28

ไม่กลับไป

จบแล้วจากเลยมิหวนกลับ

จะดับจะตายก็ช่างเขา
ทางเดินเราเลือกเป็นของเรา

จะเฝ้าทุกข์ใจไปทำไม
เจ็บนี้ต้องลาจากถึงสอง

ไม่ลองรักใครอีกเข้าใจไหม
ดูสิจะตายให้รู้ไป

ถ้าทำได้สมควรอยู่เป็นคน
ชีวิตของเรา เราก็รัก

มัวยึกยักตรอมใจจะไร้ผล
สู้สิเราจิตใจต้องอดทน

เป็นดั่งฝนหลังตกคงชื่นใจ
จากนี้จะเป็นไงก็ช่างเถอะ

ไม่ขอเจอะคนดีแม้หน้าไหน
ต่อให้รักแสนรักสักปานใด

ก็จะไม่รักตอบอย่าหวังเลย

ปากการื่นรมย์ 23.17

เราคู่กัน

ธรรมชาติสร้างมาเราคู่กัน
มีเธอฉันเคียงคู่สโมสร
ห่วงหาเกื้อกูลและอาทร
ร่วมสัญจรฟันฟ่าอันตราย
จะยากดีมีจนฉันไม่ว่า
แต่ถ้ากล้าอดทนไม่หนีหาย
ร่วมต่อสู้กับฉันจนวันตาย
สู่จุดหมายปลายทางของสองเรา

ปากการื่นรมย์ 23.11